Showing posts with label RahaiZan. Show all posts
Showing posts with label RahaiZan. Show all posts

Saturday, March 4, 2023

INTERNATIONAL WOMEN'S DAY: A JOINT EVENT BY IKWRO & WOMEN EMANCIPATION OF IRAN

 

IN SOLIDARITY WITH WOMEN, LIFE, FREEDOM

برنامه مشترک سازمان رهائی زن و سازمان حقوق زنان

در همبستگی با زن، زندگی، آزادی


JOIN  US ONLINE :

For attendees/guests to sign up to the webinar:

https://www.eventbrite.co.uk/e/557970644217

M O N D A Y , M A R C H 6 T H , 2 0 2 3

1 5 : 0 0 – 1 7 : 0 0 G M T

SPEAKERS : Diana Nammi - U K

Diana Nammi is the Executive Director of IKWRO. She has dedicated her life to campaigning for universal human rights.
She spent 12 years as a Kurdish freedom fighter and this year published ‘Girl With A Gun’ a book about her early life. In 2002 she founded IKWRO - Women’s Rights Organisation safeguarding and advocating for women and girls from Middle Eastern and North African communities.

 Elahe Amani - U S A


Elahe Amani is a gender, peace, and human rights activist. She served California State University System for the last 31 years .

Elahe has followed the global women’s movement since 1985. Further, she is a well-published writer both in English and Persian on issues related to Peace, justice, women, and human rights.


Nadia Mahmood - Iraq

Nadia Mahmood, is an Iraqi feminist based in Iraq. She is a member of the political bureau of the worker-communist party of Iraq. She participated in the founding women’s rights organisations inside and outside Iraq. She co-founder of Aman Women Alliance. She participated in a number of  conferences in Europe and the Middle East to address issues related to women and civil society in Iraq.


Mino  Hemati - U S A


Mino Hemati is one of the founders of The Organization for Emancipation of Women. Since 2004, she has expanded her activities with the production and implementation of the TV program RahaiZan “Emancipation of Women” on Channel One,

and continues to this day in this stronghold in defence of women's rights. She is also the secretary of the organization and the editor of the Emancipation of Women Monthly publication.


Sajia Sojaei - India,

An Afghan filmmaker, writer and media personality. She started her carrier as a filmmaker from Iran involved in directing documentaries and short films. Sajia holds almost 14 years experience in the field of Editing, script writing, photography and direction. Apart from that Sajia has done social work in Iran, such as helping free school moshtaq.


Nasrin Parvaz - U K

Nasrin Parvaz became a civil rights activist when the Islamic regime took power in 1979. She was arrested in 1982, tortured and spent eight years in prison. Her books include ‘One Woman's Struggle in Iran, A Prison Memoir’,and ‘The Secret Letters from X to A’, (Victorina Press 2018).
She has given talks on the violation of human rights in Iran, in a number of countries.


Shukria  Barakzai - Afghanistan

An Afghan politician, journalist, woman and human rights activist and prominent Muslim feminist. She has over 24 years of experience in women's and girls education. Advocacy, civil society, media, Diplomat, legislation and lawmaking.


Nazira  Mehmari - U K

Nazira is Operational Manager at IKWRO, where she leads the training and volunteer project, advice, specialist counselling teams and refuge. She oversees all casework, which includes “honour” based violence, forced marriage, FGM and domestic violence. Since 1979, Nazira has been an activist, fighting for secular society, women’s rights and equality.


Farah Nazeer - U K

Farah Nazeer has been chief executive of Women’s Aid since March 2021. With more than 20 years of director-level experience in the charity sector, she has devoted her career to women’s rights and
working to end violence against women and children. Farah has led Women’s Aid during a period of transition and significant growth, steering the charity through the unprecedented rise in demand for domestic abuse services presented by the Covid-19 pandemic.


 Hosted  by  Payzee Mahmod  - U K


Payzee Mahmod is a Campaign Manager at IKWRO. She campaigns to raise awareness about and to end harmful practices including child marriage, FGM, virginity testing and hymenoplasty, drawing on her own lived experiences. She is a member of Girls Not Brides Advisory Committee. In 2022 Payzee
was selected as an Obama Foundation’s Europe Leader. Payzee is a Global Citizen UK Prize Award Winner, 2022.

JOIN  US ONLINE :

For attendees/guests to sign up to the webinar:

https://www.eventbrite.co.uk/e/557970644217

M O N D A Y , M A R C H 6 T H , 2 0 2 3

1 5 : 0 0 – 1 7 : 0 0 G M T

Thursday, June 20, 2013

Discussion about women’s rights in Iranian society




تریبون آزاد رهائی زن

By: Sirvan Fatahi


Discussion about women’s rights in Iranian society’s

In Iranian Society’s there are many problems and rules that woman face on a daily basis that I would like to flag.

Lack of financial independence and economic dependence that women deal with is causing the biggest problem from being independent humans. It’s one of the biggest obstacles for fighting against violence, oppression and discrimination. The women who are financially dependent don’t have the courage to stand up and fight the battle to be independent. In fact keeping the woman economically dependent, by not letting them be economically independent is the biggest key that has been taken away from them, 

Lack of independence of thought, and personality is one of the most important woman’s issue Despite the lack of independence which has been hidden,  Is with big importance i believe. Perhaps this lack of financial autonomy to be more radical, First of all i think woman need to be more free minded, and their thoughts should be of a more mature way of thinking to be able to take action and find the root to their problem and come up with a solution to make themselves  a better way of living more independent.

The lack of support, social and cultural from the government and official institution and even from their families and friends is the main problem that all females are faced with even at an early stage in life. 

This lack of support has put the woman out of order and given them problems socially and culturally as a human and citizen. The picture the woman receives about their abilities and rights is just an illusion of their relations and actions towards the society during their life in a marriage. This contributes to decide a way of living for all women with workforce as a big issue.
I picture that woman are the key to the future.

Another big issue for the woman is the lack of Law for legal protection, both enabled and disabled, discrimination and women in oppression in Iran. The law deprives any female rights Which gives them no rights towards the depth of statutory consequences of oppression or discrimination and violence against them. I do understand the importance of it, but not as if they are the reason or are causing this situation them, selves  If a woman confronts violence or oppression caused by her father, brother or any other male family member in the highest government or society, I inflict the law for extramarital independence.

جنبش زنان برای آزادی و برابری حقوقی، سیاسی و اجتماعی با مردان



تریبون آزاد رهائی زن

نوشتار شیرین شکرزاده


جنبش زنان برای آزادی و برابری حقوقی، سیاسی و اجتماعی با مردان، عنصری بنیادی در هر جنبش دموکراتیک راستین و در جنبش طبقۀ کارگر برای رهائی است. آزادی زنان شرط بنیادی رهائی بشریت از ستم و استثمار است. این احکام برای هر زن آگاه حساس به وضعیت نابرابر و ستم مضاعفِ وارد بر زنان در جامعۀ کنونی و برای هر کارگر و زحمتکشی که به ریشه های استثمار و ستم و شرائط حاکم بر زندگی اکثریت مردم پی برده باشد از بدیهیات است.
مبارزۀ زنان برای آزادی و برابری حقوقی، سیاسی و اجتماعی با مردان، در هر جامعه اشکال ویژه ای دارد و در هر شرائط خاص ِ مبارزه اهداف و خواستهای معینی را در راه رسیدن به هدف مشترک، که رهائی زنان و به طور کلی بشریت از هرگونه ستم و استثمار است، پیش روی خود قرار می دهد.
در ایران، زنان، به ویژه توده های میلیونی زنان کارگر و زحمتکش شهر و روستا، از ستمهای بسیار گوناگونی رنج می برند. ستم و استثماری که بر زنان کارگر وارد می شود از ستم و استثماری که بر پدران، برادران، شوهران و پسران آنها اعمال می گردد بسیار بیشتر است. مثلاً یک کارگر زن در مقابل کار یکسان از یک کارگر مرد مزد کمتری دریافت می کند، نرخ بیکاری زنان و یا محروم نگهداشتن آنان از شرکت در فعالیتهای اجتماعی بیشتر است و غیره و غیره. اما ستم بر زنان تنها به این نوع موارد خلاصه نمی شود : نابرابری حقوقی و مدنی زنان نسبت به مردان در ایران جنبۀ قانونی
دارد و طبق قانون زنان در زمینه های متعددی مانند سرپرستی کودکان خود، حق طلاق، ارث، دیه، امکان کار کردن و مسافرتشان به اجازۀ شوهر، تعدد زوجات و بسیاری موارد دیگر درموقعیتی نابرابر و فرودست نسبت به مردان قرار دارند. طبق قوانین رژیم اسلامی زنان مجبور به رعایت حجاب و مقررات عقب ماندۀ دیگرند، آنان را در مدارس، ادارات، وسائل حمل و نقل، پارکها و ورزشگاهها و حتی تا آنجا که ممکن باشد در مسیرهای رفت و آمد از مردان دور نگاه می دارند. مأموران حکومتی، آخوندها و دارودسته هایشان در خصوصی ترین مسائل و رفتارهای آنان دخالت می کنند. زنان از دسترسی به یک رشته مشاغل و مسئولیتها به طور قانونی محرومند. آنان در معرض شکنجه های وحشیانۀ قرون وسطائی مانند شلاق، سنگسار و غیره قرار دارند و کتک زدن، تحقیر و بی اعتنائی و حتی قتل آنان در شرائطی توسط شوهر، پدر یا برادر به بهانۀ تأدیب، تنبیه و یا به اصطلاح مسائل ناموسی مورد تأیید شرع ، قانون و دادگاههای رسمی است. به همۀ اینها باید سنگینی بار کار خانگی ( که بخش اعظم و گاه همۀ آن به دوش زنان است ) را نیز افزود. کارهائی که بنا به سنتهای فئودالی و قرون وسطائی و یا در نظام سرمایه داری به خاطر سخت و ملال آور بودنشان یا کم درآمد بودنشان پست و حقیر شمرده می شوند تا حد زیادی برعهدۀ زنان نهاده شده است.
آزادی زن به معنی آزادی از همۀ این قیود و فشارهائی است که در تمدن کنونی بشروحشیانه محسوب می شوند. آزادی زن حق انتخاب آزاد زن و به طور کلی حق و وظیفۀ یکسان برای زنان و مردان در همۀ شئون اجتماعی است. در همان حال آزادی واقعی و عملی و نه صرفاً حقوقی و لفظی زنان (هرچند که از نظرحقوقی و قانونی هم اهمیت زیادی دارد ) موقعیت برابر زن و مرد به ویژه در زمینه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در گرو سرنگونی نظام سرمایه داری است، همانگونه که سرنگونی نظام سرمایه داری و پیشروی به سمت جامعۀ بی طبقۀ فارغ از ستم و استثمار و تبعیض در گرو آزادی زنان است و جز با شرکت فعال و میلیونی زنان در برانداختن نظام کنونی، جز در ایجاد ساختمان جامعۀ نوین، جز با مبارزۀ همه جانبۀ زنان در این مبارزه، جز با شرکت آنان در رهبری این مبارزه
میسر نیست. اما از این حکم درست نباید چنین نتیجه گرفت که تا جامعۀ نوین، جامعه ای فارغ از استثمار و ستم برقرار نشده مبارزۀ زنان برای آزادی و برای کسب حقوق برابر با مردان و یا تلاش آنان برای حفظ دستاوردهایشان باید کنار گذاشته شود و یا امری فرعی و جانبی به حساب آید. چنین تلاشی از سوی هرکس که باشد عوامفریبی است و به جنبش زنان و به طور کلی به جنبش دموکراتیک و کارگری لطمه می زند.
خمینی در زمان شاه می گفت « مگر مردان آزادند که زنان آزاد باشند». او بعدها شعارهائی ازقبیل « همه با هم » ، « همۀ روزها روز کارگرند » و یا « هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید» و غیره را مطرح می کرد. هر کارگر و زن آگاهی، دست کم امروز، معنی ارتجاعی، عوامفریبانه و فلج کنندۀ این کلمات و شعارهای زهرآگین او را درک می کند : منظور خمینی از « مگر مردان آزادند که زنان آزاد باشند» نه افشا و نفی سیاست شاه بلکه نفی آزادی زنان و مردان هر دو بود (همچنانکه بعدها در عمل به اثبات رساند ) ضمن آنکه به طور روشن بینش ارتجاعی و مرد سالارانۀ تقدم مرد بر زن را نیز نتوانسته بود در این شعار عوامفریبانه پنهان کند، یعنی طبق دید او اگر هم قرار بر آزادی می بود نخست باید مردان آزاد شوند و سپس زنان! وقتی او می گفت « همه با هم » ، یعنی اینکه تشکل حزبی، تشکل طبقاتی به وجود نیاورید و همه زیر پرچم سیاست من بیائید ( همانگونه که امروزه برخی انقلابیون دروغین در نفی حزب طبقۀ کارگر و جنبش طبقاتی مستقل او چنین منافعی را تعقیب می کنند) ، وقتی که خمینی می گفت « همۀ روزها روز کارگرند » منظور او آن بود که اول ماه مه روز کارگر نیست، این روز را نباید جشن گرفت، راه پیمائی و تظاهرات کرد، زیرا این اعمال را مقدمه ای برای پیشرفت جنبش طبقاتی کارگران می دانست! وقتی که او می گفت « هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید» منظورش این بود که هیج فریاد و اعتراضی به ضد دولت جمهوری اسلامی نکنید، سرتان را مانند گوسفند پائین بیندازید و تنها به لفاظی به ضد آمریکا ( به ضد کلمۀ آمریکا و نه به ضد امپریالیسم آمریکا ) بپردازید! هنگامی که رژیم اسلامی روز دیگری را جز هشتم مارس روز زن اعلام کرد می خواست 
اتحاد جهانی زنان را در مبارزه برای حقوق خود نفی کند!

Monday, March 25, 2013

من تابحال اسير بودم اينک پابند را پاره کردم I was in chain by Shirin Shokrzadeh


تریبون آزاد رهائی زن


من تابحال اسير بودم اينک پابند را پاره کردم واز هر قيد و بندي خلاصي يافتم
شیرین شکرزاده
کجايي آزادي، کجايي‌اي خداي آسمانها، بيا خدايي کن در حقّم که نطفه اي‌ بيش نبودم و حالا اسير، رنگ آبيه آسمانت را نمي‌بينم، کجايي وقتي‌ فرياد زدم نجاتم بده از دست مردم،که آسمانت را آبي‌ نخواهم ديد.
همهٔ عمر سپري شد در قوميت که مسلمان باش، سفيد پوش بمان تا مرگ تو را فرا خواند زن ايراني‌. تو که کُرد و تُرک و لُر بودنت عربيت و اسرات را پيش گرفت.
فرياد زنان ايراني‌ که به سوگ نشسته اند در خفا، از مرداني که توحش در چشمانشان موج ميزند،‌اي که در دست تو اسيرم،‌اي که آزادي بر ما حرام شد،‌اي که جز مرگ باوري نداريم، زن ايراني‌ زاده‌ ايران ، آيين اسلام  پيرو محمد ، واي بر تو که براي مرد عيش و نوش خواستي‌ و زن را مطيع مرد،‌اي دين برابري و مساوات !

نيستيد وقتي‌ که شب هنگام در بستري از زخم که بر تن دارم به خود ميپيچم، که چون کودکي مادرو پدر را فرا مي‌خوانم ، آرام نجوا مي‌کنم‌اي پدر،‌اي مادر.. نجواي کودکانه به پايان رسيده و حال با لباسي سفيد که از اجداد عرب به ما رسيده به گور برويم، چون ناله‌هاي ما کودکانه نيست، چون زنيم!
اي مذهبم ،‌اي مسلکم ،‌اي دينم تو را نخواهم، نمي‌‌پذيرم چون رهايي ندارم. شبم پر از ترس است،مردم مرا به کتک فرا خوانده است! ضربه‌هاي خورده بر تنم صبح داغ و سوزان کوير را ياد آور ميشود. آيا ميشد آسمان تاريک نمي‌شد،آيا ميشد همهٔ بختها ، اقبالها به سپيدي رخت سپيده عروسي‌ مي‌‌بود؟ آيا ميشد در چشمان مردم پاکي‌ و زلالي آب را ببينم؟ هرگز نديدم! نيست جز فساد و  عيش و  وحش در اين قبيله‌ ، در اين مذهب، شيعه پيرو محمد!
اي آزادي، ديگر در کجا و در کدام پستو، چگونه تو را جستجو کنم؟
 باز شب رسيده، فرا خوانده شدي براي عيش مرد، ديگر نفرت و انزجار از او‌ چه حاصل، چون عروسکي خيمه شب بازي، نمايان ميشوي، دردي که بر روح و جسم داري فراموش نکردني، باز جسمت اسير دست اوست، در نهاد خويش فرياد ميزني‌ ، لعنت بر تو‌اي مرد که بيزارم از تو!  لبخندي از غم بر چهره داري که لذتي دو چندان ميبرد مرد،   واي چه زجري ميکشم!   
 لعنت بر تو مرد ، نفرين بر تو پدر، بر تو برادر، نفرين بر آيينت، نفرين بر مذهبت، که مرا اسير کرد.                    به خواب فرو مي‌روي , اي کاش خوابي‌ ابدي بود!

Friday, October 26, 2012

اطلاعیه پایانی سومین کنفرانس سراسری سازمان رهائی زن

اطلاعیه پایانی سومین کنفرانس سراسری سازمان رهائی زن


سومین کنفرانس سراسری سازمان رهائی زن در روز بیست و یکم اکتبر سال دوهزار دوازده  در شهر گوتنبرگ سوئد با شرکت اکثریت اعضای کانون مرکزی و تعدادی از اعضای فعال سازمان برگزار شد.
کنفرانس با گزارش مینو همتی از فعالیتهای فعالین سازمان، نشریه و تلویزیون و همچنین انعکاس آن در جامعه آغاز شد. سپس چند متمم پیشنهادی به اساسنامه سازمان ارائه شد و مورد بحث و به اتفاق آرا به تصویب رسید.
کنفرانس با تاکید بر تشدید فعالیتها به انتخابات کانون مرکزی پرداخت، ابتدا در مورد تعداد اعضای کانون بحث و تبادل نظر شد و نتیجتا به پانزده نفر رای داد. کانون مرکزی منتخب کنفرانس سوم سازمان رهائی زن عبارتند از: آفاق وکیلی، آوات صادقی، اسعد کوشا، پری زارع، رعنا کریم زاده، سالار کرداری، دیانا نامی، سیوان رضائی، شراره رضائی، نشمیل فتاحی، نظیره معماری، فیروزه فرهی، گلباخ سلیمی، لاله زندی و مینو همتی.
اعضای کانون مرکزی منتخب سومین کنفرانس سازمان رهائی زن درپایان کنفرانس، مینو همتی را به اتفاق آرا به دبیری انتخاب نمود. دبیر منتخب، اعضای کمیته اجرائی سازمان را معرفی و از کانون مرکزی رای اعتماد گرفت.اعضای کمیته اجرائی عبارتند از سیوان رضائی، شراره رضائی و مینو همتی.
کنفرانس با روحیه ای پر انرژی و با عزمی راسخ برای توسعه و گسترش فعالیتهای سازمان در دوره پیش روی پایان پذیرفت.


سازمان رهائی زن
بیست و دوم اکتبر دوهزار و دوازده
22 October 2012

Tuesday, June 26, 2012

طبق خبرهای غیررسمی حکم سنگسار سکینه آشتیانی لغو گردید



طبق خبرهای غیررسمی 
حکم سنگسار سکینه آشتیانی لغو گردید!

سایت اینترنتی "میل آن لاین"، روز ۲۵ ژوئن، به نقل از وکیل سکینه آشتیانی، اعلام کرد که  حکم اعدام خانم آشتیانی، لغو شده است.   
جمهوری اسلامی پیشتر در مورد کیس خانم آشتیانی اخبار ضد و نقیض منتشر کرده بود و جنگ روانی به خانواده خانم آشتیانی و فعالین علیه سنگسار و اعدام تحمیل  کرده بود. از این رو رهایی زن تلاش کرد تا منابع دیگرصحت این خبر را تائید کنند. که هنوز در این زمینه خبر دیگری دریافت نشده است.
درصورتیکه این خبر صحت داشته باشد و لغو حکم سنگسار سکینه آشتیانی رسما اعلام شده باشد، نه تنها خانم آشتیانی و فرزندانش از کابوسی چند ساله رها خواهند شد، بلکه روزنه امیدی در دل زنانی که محکوم به سنگسار هستند باز خواهد شد. و برروی تمام کسانیکه همچون فعالین رهائی زن، برای لغو احکام وحشیانه اعدام، سنگسار و قصاص، و  برای نجات جان قربانیان آن تلاش کردند، میدان وسیعتری برای مبارزه علیه قوانین ضدانسانی سنگسار، بازخواهد شد. تا برای برچیدن قوانین بربریت اسلامی، برای پایان دادن به قانون قرون وسطایی و انتقامجویانه قصاص، که تحت نام عدالت، از بازماندگان مستاصل تراژدی های جرائم جنایی قاتل و آدمکش میسازد، گامهای بیشتر و استوارتری بردارند.  
بازماندگان تراژدی های جرائم جنایی، باید توسط جامعه مورد بیشترین حمایت و عطوفت قرار گیرند و جمهوری اسلامی مسئول تامین زندگی بازماندگان این تراژدی ها است.  
قصاص و سنگسار کثیف ترین نوع اعدام و نقشه قتل عمد و آدم کشی دولتی است. قتل و آدم کشی که جمهوری اسلامی با استفاده از قوانین ضد انسانی و انتقامجویانه اسلامی، دستهای خود را در ارتکاب به آن پنهان میکند، و آن را بر دوش قربانیان بی گناه در صفوف مردم، میگذارد. این ریاکاری مذهبی – اسلامی برای ارتکاب به قتل، را باید افشا کرد.
در صورت قطعی بودن خبر، بزرگترین درسی که از این واقعه باید گرفت، همانا نتیجه بخش بودن  خبررسانی در مورد زندانیانی که جان و روانشان مورد تعرض رژیم اسلامی قرارگرفته و جلب افکار عمومی جهانیان برای تحت فشار گذاردن رژیم اسلامی و تحمیل عقب نشینیهای بیشتر به این نظام ضدبشری است.
باید مبارزه علیه سنگسار را به مبارزه علیه هرگونه اعدام، و مبارزه علیه قصاص و قوانین کثیف جزای اسلامی، گره زد. 


تا لغو کلیه قوانین زن ستیز و ضد بشری حکومت اسلامی از پای نخواهیم نشست
و به کمتر از آزادی و برابری رضایت نخواهیم داد
سازمان رهائی زن
مینو همتی
26 ژوئن 2012

.